امروز شنبه 30 ارديبهشت 1391
Saturday 19 May 2012

عدالتخانه - گروه زبان های خارجی
مترجم: سید نعمت الله جزایری

کوبا هرگز به دست آنها نخواهد افتاد

امیدوارم نگویند که من به بوش دارم مودبانه حمله می کنم. مطمئناً متوجه دلیل من برای انتقاد شدید از سیاست های بوش می شوند.

رابرت وود وارد، یک نویسنده و روزنامه نگار آمریکایی است. او همراه با کارل برنستین، اقدام به انتشار یک سری مقالات در روزنامه واشنگتن پست نمود که عاقبت به استعفای نیکسون از ریاست جمهوری آمریکا منجر شد. او مولف و یا هم مولف ده کتاب در لیست پرفروش ترین کتاب ها است. در مصاحبه هایش، او با سماجتی هولناک از مصاحبه شوندگان خود اقرار می گیرد. در یک کتاب بنام «در حال انکار»، او می گوید که در روز 18 ژوئن 2003 ، سه ماه بعد از شروع جنگ عراق، بوش بعد از شرکت در یک جلسه مهم و در حین خروج از کاخ سفید، دست برروی شانه جی گارنر می زند و می گوید: " جی ، حالا می خواهی ترتیب ایران را بدهی؟"
جی جواب می دهد، "قربان، من و بچه ها در این مورد صحبت کرده ایم و به این نتیجه رسیدیم که کوبا را ترجیح می دهیم. فکر می کنیم که رام و سیگاربرگ آنها بهتر باشد، و زنان شان خوشگل ترند."
بوش خندید و گفت، "باشد، برو دنبال کوبا."

ضمیر ناخودآگاه بوش به او خیانت کرده بود. وقتی که او در آن سخنرانی معروف توضیح می داد که ده دوازده گوشه تاریک دنیا باید منتظر چه عواقبی باشند، کوبا در میان آن گوشه های تاریک از جایگاه ویژه ای برخوردار بود.

بوش که جی گارنر را یک شخصیت استثنائی می دانست و می خواست او استراتژی جنگ در عراق را پیاده کند، یک ژنرال بازنشسته سه ستاره بود که با حکم سری شورای امنیت ملی رئیس جمهور، به ریاست برنامه ریزی بعد از جنگ درعراق منصوب شده بود. او در تاریخ 20 ژانویه 2003 به این سمت منصوب و در 11 مه همان سال به اصرار رآمسفلد، وزیر جنگ مستعفی آمریکا، عزل گردید. او جرات ابراز مخالفت شدید با استراتژی ای که بوش می خواست در عراق تعقیب کند را نداشت. او در فکر یک استراتژی دیگر، ولیکن با همان اهداف بود. در چند هفته گذاشته، هزاران تفنگدار آمریکایی و تعدادی ناو هواپیمابر همراه با نیروهای پشتیبانی دریایی در خلیج فارس و در چند میلی آب های ایران دست به مانور نظامی زده اند.

به زودی پنجاهمین سالگرد آغاز رنج مردم ما که ناشی از محاصره ظلمانه کوبا است، فرا می رسد. هزاران نفر از مردان و زنان کوبایی کشته و یا به علت جنگ های کثیف معلول شده اند. کوبا در دنیا تنها کشوری است که شامل «قانون تعدیل» مهاجرت آمریکا می گردد *. این قانون نیز موجب کشته شدن اتباع کوبایی، از جمله زنان و اطفال می شود. بیش از 15 سال پیش، کوبا منبع اصلی واردات مواد خوراکی، انرژی، ماشین آلات، مواد اولیه و بازار فروش و منبع اعتبارات دراز مدت بانکی با سود نازل خود را از دست داد.

ابتدا فروپاشی بلوک سوسیالیستی صورت گرفت و بلافاصله و متعاقب آن، اتحاد شوروی را قطعه قطعه اوراق کردند و امپراتوری محاصره ما را تنگ تر کرد و به آن وسعت بین المللی داد. مواد پروتئینی و انرژی زا که با وجود کمبودهای موجود به نحو احسن بین مردم توزیع می شد، به میزان تقریباً 40 درصد تقلیل پیدا کرد. بیماری های نظیر التهاب عصب بینائی و از این قبیل پیدیدار شدند. کمبود دارو، که از محاصره آمریکا ناشی می شد، به یک واقعیت همه روزه تبدیل شده بود. واردات دارو به کشور را فقط به صورت یک امر خیریه و احسان اجازه می دادند، تا ملت ما را خفت دهند. نایابی دارو سبب ایجاد بازار سیاه و خرید و فروش غیر مشروع می گردید.

"دوران ویژه" بطور اجتناب ناپذیری فرا رسید. این ماحصل همه تجاوزاتی بود که علیه کوبا صورت داده بودند و ما را مجبور به اتخاذ اقداماتی از سر استیصال نموده بود که عوارض منفی ناشی از آن را ماشین عظیم تبلیغاتی امپراتوری با آب و تاب بزرگ و پخش می کرد. همه، برخی با تاثر و بعضی با سرور مختص طبقات ممتاز، منتظر فروپاشی انقلاب کوبا بودند.

آزاد کردن ارز، که کم و بیش باعث ایجاد عدم مساوات در جامعه و تضعیف آرمانخواهی و موازین ایدئولوژیکی گردید، صدمه بزرگی به آگاهی اجتماعی ما زد.

انقلاب کوبا در طول عمرش، از طریق پرورش هزاران معلم و طبیب و دانشمند و روشنفکر و هنرمند و مهندس کامپیوتر و سایر افراد متخصص با درجات دانشگاهی و مافوق دانشگاهی، به مردم تعلیم و آموزش داده است. این منبع ثروت، باعث شده است تا میزان مرگ میر نوزادان تا حدی که در کشورهای جهان سوم غیرقابل تصور است تقلیل یابد، حد متوسط عمر افراد ارتقاء پیدا کند، و سطح تحصیلات همه مردم تا کلاس نهم متوسطه افزایش یابد.

انقلاب بولیواری ونزوئلا با عرضه نفت به کوبا با شرایط مطلوب در هنگامیکه قیمت نفت به طور چشمگیری رو به افزایش است، کمک قابل ملاحظه ای به انقلاب کوبا نمود و درب امکانات بیشتری را گشود، خاصه در زمانی که کوبا به استخراج هرچه بیشتر منابع مستقل انرژی خود نائل آمده است.

امپراتوری آمریکای شمالی، نگران از منافع خود در ونزوئلا، سال هاست که کمر به نابود کردن انقلاب بولیواری ونزوئلا بسته است، کما این که درآوریل سال 2002 می خواست همین کار را بکند و باز هم هر وقت که بتواند همین کار را خواهد کرد. بدین دلیل، انقلاب بولیواری خود را برای مقاومت در مقابل این حملات آماده می سازد.

در عین حال، جورج بوش نقشه های خود برای اشغال کوبا را تشدید کرده است. او تا مرحله وضع قوانین و تعریف یک دولت مداخله گر جهت ایجاد حکومت مستقیم امپریالیست ها در کوبا پیشرفته است.

براساس امتیازاتی که در کنفرانس برتن وودز، در خاتمه جنگ جهانی دوم، به ایالات متحده عطا گردید و با کلاه برداری ریجارد نیکسون در حذف پشتوانه طلا از دلار در سال 1968 ، امپراتوری توانسته است ده ها تریلیون دلار (رقمی با دوازده صفر) را فقط با کاغذ پرداخت نماید. به این طریق است که امپریالیست ها توانسته اند اقتصاد غیرقابل استمرار خود را تاکنون استمرار دهند. بخش بزرگی از ذخیره ارزی جهان، به دلار یا بصورت اوراق بها دار خزانه داری ایالات متحده ذخیره شده است. به این دلیل بسیاری نمی خواهند بحرانی نظیر بحران سال 1929 دلار را فرا بگیرد و آن را به باد هوا تبدیل کند. ارزش امروزی دلار حداقل هیجده برابر کمتر از ارزش دلار در زمان نیکسون است. همین موضوع در رابطه با ذخیره ارزی کشورها صادق است.

دلارهای کاغذی ارزش نازل خود را بدین دلیل تاکنون حفظ نموده اند که می توان به دلار مقادیر زیادی اسلحه مدرن و گران قیمت ابتیاع نمود، سلاح های که در واقع چیزی تولید نمی کنند. ایالات متحده بیش از هر کشوری در دنیا اسلحه صادر می کند. با همان اسکناس های کاغذی، امپراتوری توانسته است یک سیستم بسیار پیشرفته و مهلک از سلاح های کشتار دستجمعی در دنیا بوجود آورد، و با آن یک دیکتاتوری بین المللی را پای بر جای نگهدارد.

دستیابی به چنین قدرتی به آمریکا اجازه می دهد که ایده تبدیل خوراک انسان به سوخت ماشین را بر دنیا تحمیل نماید و یا جلوی هر ابتکار یا اقدامی جهت جلوگیری از افزایش دمای کره زمین، که به وضوح در حال صعود است را بگیرد.

نوادگان متمدن مردم ترویا و تییر یونان باستان، اکنون در معرض تهاجم گرسنگی، تشنگی، طوفان های مخرب و امواج سهمگین دریا، که همگی ناشی از سیاست های امپراتوری است، قرار گرفته اند. تنها از طریق یک برنامه موثر صرفه جوئی در مصرف انرژی، بشر ممکن است فرجه ای بیابد و امیدی به بقای نسل خود داشته باشد. ولیکن جوامع مصرفی کشورهای ثروتمند به طور مطلق نسبت به این امر بی اعتنا هستند.

کوبا به تقویت بنیه دفاعی مردمش ادامه خواهد داد. این شامل پیشرفت صنایع کوچک ولیکن موثر اسلحه سازی ما می گردد، به طوریکه می توانیم با هر متجاوزی در هر کجا و با هر نوع سلاح مقابله کنیم. ما به کوشش خود برای دستیابی به ابزار و مصالح مورد نیاز جهت نیل به قدرت آتش جنگی لازم ادامه خواهیم داد. درآمد خالص ملی در کوبا نظیر کشورهای سرمایه داری محاسبه نمی گردد. در این کشورها، درآمد خالص ملی شامل اقلامی چون ارزش خصوصی سازی، مواد مخدر، خدمات سکسی، هزینه های تبلیغاتی... می گردد، در حالی که شامل مخارج آموزش رایگان و خدمات پزشکی و بهداشتی رایگان برای همه ملت نمی گردد.

در عرض یک سال، سطح زندگی مردم می تواند با پیشرفت در دانش، با ارتقاء احترام و حرمت افراد بالا برود. تنها با جلوگیری از تفریط و ضایعات، اقتصاد رشد می کند. علیرغم همه چیز، ما به رشد و پیشرفت در هر زمینه که لازم و ممکن باشد، ادامه خواهیم داد.

مارتی می گوید: "بهای آزادی گران است، یا باید بدون آن زندگی کرد، و یا باید بهای آن را پرداخت."

و ماسئو اعلام می دارد: "هر آن کس که بخواهد کوبا را تسخیر کند، اگر خود در جنگ هلاک نشود، فقط به خاک آغشته به خونش دست خواهد یافت."

ما اولین انقلابیونی نیستیم که این چنین فکر می کنیم، آخرین هم نخواهیم بود.

یک فرد را می توان خرید، ولیکن هرگز نمی شود یک ملت را خرید.

تقدیر این طور عمل کرد که من از دست دستگاه سبع امپراتوری جان سالم بدر برم. به زودی از زمان ناخوش شدن من یک سال می گذرد. در زمانی که بین مرگ و زندگی قرار گرفته بودم، در بیانیه 31 ژوئیه 2006 گفتم، "من کوچکترین شکی ندارم که مردم ما و انقلاب ما تا آخرین قطره خون خواهند جنگید."

آقای بوش، شما هم شک نکنید. به شما اطمینان می دهم که کوبا هرگز بدست شما نخواهد افتاد.

فیدل کاسترو روس
17 ژوئن 2007 ، ساعت 2 و سه دقیقه بعد از ظهر 

------------------------------------------------------------------
* بموجب این قانون کوبائی هائیکه بطور غیرقانونی و با استفاده از روشهای خشونت آمیز کوبا را بقصد آمریکا ترک کنند، بطور اتوماتیک در آمریکا اقامت و حتی اشتغال پیدا میکنند. مترجم 

کد مطلب : 180