امروز جمعه 21 بهمن 1390
Friday 10 February 2012

اشاره: نام اسدالله عسگراولادي اين روزها خيلي سرزبان‌هاست. انتشار فهرست ميلياردرهاي ايراني باور برخي نام‌ها را دشوار کرد اما هيچ‌کس نبود که درمورد دارايي‌هاي حاج اسدالله عسگراولادي شک به دل خود راه دهد.
به گزارش عدالتخانه، سایت عصر ایران مصاحبه ای را از روی صفحه خود دارد، مصاحبه با آدم اهل بازاری که سابقه‌اي طولاني عضويت در اتاق بازرگاني تهران را دارد، و برخلاف برخي دوستانش از اين که ميلياردر خطابش کنند، نه ناراحت مي‌شود و نه تکذيب مي‌کند. متن این گفتگو را در ادامه می آید./
                                 **********

در مورد اسدالله عسگراولادي داستان‌هاي زيادي شنيده‌ايم. مردي که مي‌گويند پولش از پارو بالا ميرود. مردي که سلطان خشکبار است. مردي که ثروت رويايي دارد و از اين دست داستان‌ها که براي شما زياد مي‌گويند. اين اسدالله عسگراولادي ميلياردر کيست؟

من متولد 1314 در تهران هستم. برادر حاج ‌حبيب‌الله که او يکي از مشاهير عرصه سياست است و من از مشاهير عرصه اقتصاد. او عضو حزب مؤتلفه اسلامي ‌است و من عضو اتاق بازرگاني تهران.

او همه فعاليت‌هايش را در سياست متمرکز کرده و من در اقتصاد. بيش از 55 سال است که کار بازرگاني و تجارت مي‌کنم. آدم اين روزها نيستم که کارم حساب و کتاب نداشته باشد. قديمي ‌هم فکر نمي‌کنم که فکر کنيد توي دفترش چرتکه دارد و هنوز با مرکب نامه مي‌نويسد. خودم را هميشه به ‌روز نگه مي‌دارم و هرگز از تحولات جهاني عقب نمي‌مانم. پول هم دارم. دارايي هم دارم. ميلياردر هم هستم. حواسم به اخبار است

و هرچه را که بتوانم مي‌شنوم و مي‌خوانم. خلاصه چيزي از شماها کم ندارم.

نمي‌دانم شما چند سال داريد اما همين قدر بدانيد که نخستين شرکت من متولد 1336 است. اولين شركت تجاري‌ من که هنوز «شركت صادراتي حساس» نام دارد را در سال 1336 تاسيس كردم. اين پيرمرد از ابتدا تاکنون كارش صادرات محصولات كشاورزي و خشكبار بوده است. با اين پيرمرد کشمش صادر کرده‌ام، پسته به خارجي‌ها فروخته‌ام، زيره به اروپا و آسيا و آمريکا برده‌ام و براي کشورم ارزآفريني کرده‌ام.

افتخارم اين است که هرگز چيزي وارد نکرده‌ام و در تمام سال‌هاي گذشته صادر کننده باقي مانده‌ام. يکي از همين روزنامه‌ها به من لقب «حاجي ترانسفر» داده که اين لقب به خاطر توجه ويژه من به صادرات داده شده اما من از آنها خواستم ديگر از اين لقب استفاده نکنند. گفتم من حاج اسدالله عسگراولادي هستم و هيچ اسم ديگري را دوست ندارم. من اهل تهران هستم و به قول بعضي‌ها بچه کف بازارم. کودکي‌هاي من در چهارراه سيروس و در كوچه‌اي حمام گلشن گذشته است.
بچه کف بازار هستم و از سال 1314 که به دنيا آمدم به ياد ندارم که از کسي کمک گرفته باشم. از سال 1336 که شرکت حساس را داير کردم تا حالا کار صادرات کرده‌ام.

پيش از انقلاب برخي سرمايه‌داران وجود داشتند که به دليل نزديکي به دربار به ثروت و سرمايه رسيدند. شما را هم متهم مي‌کنند که به دليل فعاليت‌هاي سياسي و نزديکي به حاکميت، ثروتمند شده‌ايد.

کسي که ازسال 1336 دارد کار اقتصادي مي‌کند و کارش تا حال ادامه پيدا کرده نمي‌تواند آدم بي لياقتي باشد. حتما استعداد اينکار را داشته و حتما تلاش زيادي کرده. بنابراين شما به اين آدم نبايد لقب رانت‌خوار بدهي و بخواهي گذشته‌اش را و تلاش‌هايش را زير سوال ببري.

من چنين جسارتي نکردم حاج آقا.

شما را نمي‌گويم. اتفاقا سوال خوبي پرسيدي. من سابقه کار سياسي دارم. زياد هم دارم اما شما يک نمونه پيدا نمي‌کنيد که از اين سابقه سوء‌استفاده شده باشد. من از بانک‌ها وام نمي‌گيرم. صادرکننده‌ام تا واردکننده و در تمام 30 سال گذشته حتي يک پست دولتي نداشته‌ام. من فکر و دغدغه سياسي دارم اما کار سياسي نمي‌کنم و مهم‌تر اينکه هرگز از رابطه‌هاي سياسي‌ام استفاده و سوء‌استفاده نمي‌کنم.

برادرم حاج‌حبيب‌الله عسگراولادي سياسي است، اما من هميشه از ورود به سياست بدم مي‌آمد. پيش از انقلاب خيلي بيشتر کار سياسي مي‌کردم اما بعد ازانقلاب کلا اين کار را رها کردم. در تمام سال‌هاي گذشته هيچ پست و سمت دولتي نداشته‌ام به جز اين که مدت کوتاهي مشاور شهيد رجايي بودم و البته از ابتداي انقلاب هم در اتاق بازرگاني حضور دارم. مي‌دانيد که اتاق بازرگاني يک تشکل است و نه يک شرکت سهامي ‌که کار اقتصادي بکند.

خلاصه مي‌خواهم اين را بگويم که با همه بزرگان عرصه سياست رفاقت دارم اما نه آنها را وارد کار خودم مي‌کنم نه اجازه مي‌دهم آنها وارد کار من شوند. اتفاقا در اتاق بازرگاني هميشه التماس دعاي ما اين است که سياست به اقتصاد مجال نفس کشيدن بدهد.

شما و برادرتان حاج حبيب‌الله دو روي متفاوت هستيد. چطور شد که توليد ثروت براي شما ارزش شناخته شد اما براي ايشان نه.

فرق ما اين است که او به سياست علاقه دارد و من به تجارت. موضوع ارزش هم نيست که بگوييد برادرم براي توليد ثروت ارزش قائل نيست. ايشان هم براي توليد ثروت اعتبار قائل است اما اولويتش کارسياسي است. البته برادرم کار اقتصادي نمي‌کند و به اشتباه مي‌گويند او امپراتور است. امپراتور من هستم و برادرم کار اقتصادي نمي‌کند.

اما شايع است که ايشان هم کار تجاري مي‌کند.

شايع است و من هم شنيده‌ام اما برادرم کار اقتصادي نمي‌کند. اين حرف‌ها را اول انقلاب همين چپ‌ها مطرح کردند و شايعه‌سازي کردند. برادرم نزديکي‌هاي انقلاب شرکتي داشت که در زمينه کارهاي کشاورزي فعاليت مي‌کرد اما بعد از انقلاب هيچ شرکتي ندارد و اصولا فرصت کار اقتصادي ندارد.

چطور شد که شما وارد کار تجارت شديد؟

علاقه‌اش در من وجود داشت و زمينه هم داشتم. مثلا از اين که آزاد هستم و خودم را محدود به کار دولتي و کارمندي نکرده‌ام فوق‌العاده خوشحالم. از بچگي هم هيچ‌گاه آرزو نداشتم که وارد دولت بشوم و حقوق‌بگير دست و پا بسته باشم. به همه توصيه مي‌کنم آرزوي کارمندي دولت را از ذهن خود بيرون کنند. چون هم دولت کارهايش محدود است و هم اينکه دارد خودش را کوچک مي‌کند. يعني چه جوان کار و توليد را تعطيل کند و برود کارمند دولت شود؟ من اين کار را نکردم و فکر مي‌کنم ضرر نکرده‌ام. ازاين که نانم به فکر و تلاش خودم وابسته است خوشحالم و از اين که آزادم خيلي خوشحال‌تر هستم.

آقاي عسگراولادي نام شما در فهرست ميلياردرهاي ايراني منتشر شده است... .

همين شماها هستيد که اين حاشيه‌ها را به وجود مي‌آوريد. ما که نمي‌گوييم بنويسد صبح بيدار مي‌شويم مي‌بينيم نام ما را به عنوان ميلياردر گذاشته‌ايد توي روزنامه‌ها.

خود همين موضوع هم بحث است. مگرشما واقعا ميلياردر نيستيد؟

ببينيد اين بحث ميلياردر بودن هميشه در کشور ما به عنوان يک نقطه ضعف مطرح شده درحالي که در کشورهاي ديگر اين طوري نيست و طرف به اين که ميلياردر باشد افتخار مي‌کند. من به اين که ميلياردر هستم افتخار مي‌کنم به اين دليل که ذره‌اي از دارايي‌هايم را با رانت و کار خلاف به دست نياورده‌ام. حتي از گرفتن وام بانکي هم پرهيز مي‌کنم و گفتم که حتي کار واردات هم نمي‌کنم. نه اين که کار واردات را بد بدانم . نه بد نمي‌دانم اما من با خودم عهد کرده‌ام کار صادرات بکنم.

وقتي مي‌گويند حاج اسدالله عسگراولادي همان که صادرکننده نمونه است خوشحال مي‌شوم و احساس غرور مي‌کنم. اين که بد نيست و من فکر نمي‌کنم آدم‌هاي منصف از اين که آدمي‌ مثل من کالاهاي کشورش را به ديگر کشورها صادر کند ناراحت شوند يا بدشان بيايد.

اين که مي‌بينيد بعضي‌ها در مورد ما افسانه‌سرايي مي‌کنند ناشي از کارهاي سياسي است و واقعيت ندارد. درمورد برادرم مي‌گويند او سلطان است و پدر بازار را درآورده و از سلاطين بازار است و هزاران ميليارد ثروت دارد و از اين حرف‌ها ولي مي‌بينم من را با او اشتباه گرفته‌اند.

البته من هم سلطان ميلياردرهاي ايران نيستم. من درحد خودم کار اقتصادي مي‌کنم و بارها گفته‌ام که کاسب جزء هستم. ازمن بزرگ‌تر زياد هستند و دارايي من در مقابل خيلي‌ها مثل ارزن در برابر يک تپه است. زمينه افسانه‌سرايي در مورد دارايي‌هاي افراد را سياسيون به وجود مي‌آورند. البته اين حرف‌ها مهم نيست و اهميت ندارد که چه مي‌گويند اما گفتن اين حرف‌ها از روي دشمني خوب نيست اما اگر به عنوان پيروزي بگويند مثل مدالي مي‌ماند که به قهرمانان مي‌دهند.

چه کسي گفته توليد ثروت بد است؟ چه کسي مي‌گويد ثروت داشتن کراهت دارد؟ همه مي‌گويند مراقب باشيد پولي که به دست مي‌آوريد از راه نادرست نباشد وگرنه همه بزرگان توصيه مي‌کنند که کار کنيد و ثروت مشروع به دست آوريد. در اسلام هم توصيه شده و بزرگان هم توصيه مي‌کنند.

من به ميلياردر بودن خودم افتخار مي‌کنم اما آنها که از روي بدجنسي به برخي آدم‌هاي ديگر لقب مي‌دهند بايد خجالت بکشند.
انتهای پیام/ب

کد مطلب : 3487