به گزارش عدالتخانه به نقل از فارس، يك هفته‌نامه عربي در گزارشي جامع ابعاد مصيبت‌هاي مردم غزه از محاصره اين منطقه را بعد از گذشت هزار روز مورد بررسي قرار داده است.

بيش از هزار روز است كه از آغاز محاصره شديد نوار غزه مي‌گذرد، در اين مدت همكاري مصر و اسرائيل ده‌ها قرباني از ملت فلسطين گرفته است. اين داستان به صورت خلاصه داستان هزار متر مسافت ميان رفح در فلسطين و مصر است كه براي قاچاق كالا براي شهروندان غزه و كاستن از شدت محاصره اسرائيل عليه اين منطقه استفاده مي‌شود، اين در حالي است كه مقامات مصر نيز در مقابل اين اقدامات به شدت مقابله مي‌كنند.

چند روز پيش حماس با انتقاد از نيروهاي امنيتي مصر اين گروه را مسئول تزريق گاز سمي به تونلي دانست كه در حال فروريختن بود، حماس در بيانيه‌اي، مصر را مسئول اين اقدامات دانست، اين در حالي است كه مصر آن را رد كرده است، در اين بيانيه آمده است كه اين حادثه اولين حادثه‌اي است كه در اين سطح انجام مي‌شود، البته پيش از اين بيش از 145 فلسطيني در اين تونل‌ها به شهادت رسيده‌اند كه 45 نفر از آن‌ها به وسيله گازهاي سمي شهيد شده‌اند.

در موازات بيانيه حماس حقوقدانان فلسطيني قاهره را به مخالفت با قوانين بين‌المللي در استفاده از گازهاي مسموم در جنگ‌ها متهم كرده و بار ديگر تاكيد كردند كه باز شدن گذرگاه رفح حق قانوني فلسطيني‌هاست، چون اين گذرگاه تنها گذرگاهي است كه مردم غزه را به غذا و دارو مرتبط مي‌كند. اين افراد از ملت‌هاي عربي و اسلامي و موسسات حقوق بشر در جهان نيز خواستد تا به كمك ملت فلسطين بشتابند و در برابر توطئه‌هاي دشمنان براي گرسنه نگه داشتن و نابودي، آنها را ياري دهند.

* محاصره غزه بر اساس آمارها

محاصره غزه طولاني‌ترين محاصره در تاريخ معاصر به حساب مي‌آيد، چرا كه از آغاز تسلط سياسي و امنيتي حماس بر غزه در اواسط سال 2007 آغاز شده و تاكنون ادامه داشته است. بر اساس گزارش‌هاي بين‌المللي كه يك‌ونيم سال پيش از آغاز جنگ غزه منتشر شده و گزارش‌هايي كه 16ماه پس از آن منتشر شده است، مي‌توان ضررهاي اين محاصره عليه ملت فلسطين را در موارد زير بازشمرد.

1- در زمينه بازسازي‌ها:
هزاران فلسطيني ساكن نوار غزه قدرت و توانايي بازسازي منازل مسكوني خود و مرمت آن را ندارند، چرا كه نمي‌توانند به مقدار كافي به مواد لازم در ساخت و ساز بر اساس برنامه سازمان ملل متحد دست پيدا كنند.
محاصره تحميل شده در مورد ورود مواد ساخت و ساز به غزه بازسازي منازل را بعد از گذشت 16 ماه از جنگ غزه به صورت كامل ناكارآمد كرده است، اين در حالي است كه همچنان 35 هزار نفر در خيمه‌ها و يا پناهگاه‌ها زندگي مي‌كند و بيش از صد هزار نفر نيز به خانه‌هاي نيمه تخريب شده يا به نزد خويشاوندان و آشنايان خود رفته‌اند يا موفق شده‌اند منازل خود را به صورت سريع و موقت ترميم كنند.

بر اساس برنامه رشد و توسعه سازمان ملل متحد، بازسازي نوار غزه بيش از 170 هزار تن شن و ماسه و غيره نياز دارد تا بتواند ساخت منازل تخريب شده را از سر بگيرد، ترميم خانه‌هاي نيمه ويران نيز به 20 هزار تن مواد نياز دارد، علاوه بر اينها 50 هزار تن سيمان نيز براي ساخت واحدهاي تخريب شده نياز است و 41هزار تن نيز براي بازسازي اماكن عمومي بايد مورد استفاده قرار گيرد.

بر اساس اعلام منابع موثق، غزه به انواع مواد ساخت و ساز از جمله سيمان، آهن، آلومينيوم، شن و ماسه و شيشه و چوب نياز دارد، اما اين مواد يا در بازار غزه وجود ندارد يا در صورت موجود بودن نيز به اندازه‌اي گران است كه خانواده‌هاي غزه قادر به تهيه آن نيستند.

2- در زمينه كشاورزي و امنيت غذايي:
سازمان غذايي و كشاورزي اعلام كرد كه بخش كشاورزي در اين منطقه به بخشي براي مقابله با محاصره تحميلي اسرائيل عليه غزه بر واردات و صادرات آن تبديل شده است، ‌اين در حالي است كه قدرت توليد در اين منطقه را كم كرده است و از دستيابي به مواد غذايي تازه با قيمت‌هاي معقول جلوگيري مي‌كند.

يك مقام امنيت غذايي در برنامه توسعه سازمان ملل در غزه اعلام كرد كه تنها 15 درصد از مواد غذايي مورد نياز مردم غزه از طريق گذرگاه‌هاي تحت نظارت اسرائيل تامين مي‌شود و 15 تا 20 درصد از اين موارد نيز از طريق تونل‌هاي موجود در مرز غزه تامين مي‌شود، اين بدان معني است كه تنها 30 درصد از نياز مردم غزه به مواد غذايي پاسخ داده مي شود.

امنيت غذايي: آنروا بار ديگر موفق شده است تا جيره‌هاي غذايي را مانند گذشته در ميان تعداد زيادي از مردم غزه بالغ بر يك ميليون و هفتاد هزار نفر توزيع كند، اين در حالي است كه برنامه جهاني غذا نيز اقدام آنروا را تكميل كرده و براي 365هزار نفر ديگر اين جيره‌ها را تامين مي‌كند. اين كمك‌ها با وجود اهميت زيادي كه دارند، تنها بخشي از نيازهاي مردم به مواد غذايي را تامين مي‌كند، به همين علت سازمان كشاورزي و زراعت در بررسي خود در مورد امنيت غذايي در نوار غزه اعلام كرد كه نزديك به 75درصد از ساكنان غزه كه 50 درصد از آنان كودكان هستند، به علت بالا بودن قيمت‌هاي مواد غذايي و افزايش فقر و تخريب زمين‌هاي زراعي از عدم وجود امنيت غذايي رنج مي‌برند.

3- در زمينه تجارت با خارج:
عدم وجود واردات بويژه در مورد مواد اوليه كه به علت محاصره صورت گرفته بود، باعث شده است تا فعاليت‌هاي اقتصادي در زمينه بخش خصوصي در غزه با بحران مواجه شود و به اين ترتيب بيش از 120 هزار شغل از دست برود.

4- بحران نقدينگي مالي و بانكي:
بحران نقدينگي و مالي تاثير زيادي را در زندگي مردم غزه گذاشته است، بويژه كارمندان تشكيلات خودگردان كه در غزه زندگي مي‌كنند و بالغ بر 65 هزار نفر هستند با مشكلات زيادي در مورد دريافت حقوق خود مواجه هستند. "كريستين برگر" نماينده كميسارياي اروپايي در قدس در اين مورد مي‌گويد: عمليات اساسي ما در غزه در مورد نقدينگي است، ما به تشكيلات خودگردان در رام الله كمك مي‌كنيم تا حقوق كارمندان و بودجه‌هاي آن را تامين كند، كميسارياي عالي اروپايي در اين زمينه كمك مالي به 24 هزار خانواده فلسطيني مستمند را نيز از طريق حساب‌هاي بانكي در دستور كار خود قرار داده است، اما پول نقد كافي در بانك‌ها وجود ندارد تا پرداخت اين ميزان پول را ممكن كند. اين مطلبي است كه دفتر سازمان ملل براي هماهنگي امور انساني بر آن تاكيد كرده و مي‌گويد: كمبود پول نقد باعث ايجاد مانع در تعاملات مالي اساسي و برنامه‌هاي كمك‌رساني مي‌شود.

5- در زمينه آب آشاميدني و فاضلاب:
به علت تخريب ايستگاه‌هاي پمپاژ آب شرب و مراكز تصفيه آب و قطعي برق بيش از صد هزار نفر از مردم غزه همچنان اصلا به آب آشاميدني دسترسي ندارند و بيش از نيمي از ساكنان نيز از آب‌هاي آلوده، شور يا غير قابل شرب استفاده مي‌كنند. اين در حالي است كه توقف فعاليت دستگاه تصفيه آب باعث شده است تا آب‌هاي استفاده شده به صورت درياچه‌هايي در امتداد سواحل اين منطقه پخش شده و آب‌هاي زيرزميني و آب‌هاي كشاورزي را نيز آلوده كنند. اين موضوع بر اساس گزارش سازمان بهداشت جهاني تاثير منفي بر زندگي شهروندان در غزه داشته است. در زمينه برق نيز اصلاح ايستگاه‌هاي برق و شبكه‌ها و همچنين تامين سوخت براي اين ايستگاه‌ها همه چيز را در اختيار دشمن قرار داده و فلسطيني‌ها تنها كاري كه مي‌توانند انجام دهند، صبر است.

6- خدمت بهداشتي:
بازسازي بيمارستان‌ها و موسسات و مراكز بهداشتي ويران شده تاكنون به علت ادامه محاصره غزه ممكن نبوده است، البته تعميرات محدودي در بخشي از مناطق صورت گرفته است، به همين علت تمامي بيمارستان‌ها و مراكز بهداشتي به فعاليت خود ادامه مي‌دهند، البته به استثناي دو بيمارستان كه به صورت كامل تخرب شده است و به جاي آنها مراكز ديگري فعال شده است. معاينه‌هاي خارجي، تخصص‌هاي مهم و آزمايش‌هاي پزشكي و استفاده از اشعه به صورت منظم در بيمارستان‌هاي غزه انجام مي‌شود، برنامه‌‌هاي بهداشتي كودكان بويژه واكسيناسيون نيز به روند سابق بازگشته است، همچنين بر اساس گزارش سازمان بهداشت جهاني اوضاع مداواهاي عادي نيز به روند قبلي خود در سال 2008 بازگشته است.

داروها: با وجود كمك‌هاي فراواني كه در اين زمينه صورت مي‌گيرد، اما هميشه ميزان داروهايي كه به غزه وارد مي‌شود با داروهايي كه مورد نياز است، همخواني ندارد. كمبود بسياري از داروها و مواد اساسي بهداشتي در غزه شديد است. خدمات تامين برق و آب‌هاي سالم نيز براي بيمارستان‌ها ضروري است كه براي اين مشكل‌ها نيز چاره‌انديشي شده و دفع فاضلاب اين مراكز بهداشتي شده و با نصب موتور برق‌ها مشكل قطعي برق در بيمارستان‌ها نيز برطرف شده است.

بيش از 8500 كارمند در وزارت بهداشت فعاليت مي‌كنند كه از اين ميان 6500 نفر حقوق خود را از تشكيلات خودگردان دريافت كرده و 2000 نفر نيز از وزارت بهداشت غزه حقوق مي‌گيرند، از ميان اين دو هزار نفر، 1300 نفر افرادي هستند كه تشكيلات خودگردان آنها را از كار بيكار كرده است، علاوه بر اينها تعدادي نيز در مراكز بهداشتي آنروا و موسسات و جمعيت‌هاي محلي و بين‌المللي فعاليت مي‌كنند.

مداوا در خارج: قبل از محاصره غزه بيش از 650 مريض براي مداوا به خارج از نوار غزه منتقل شده بودند، نيمي از اين تعداد در اسرائيل مداوا شدند و نيم ديگر نيز به مصر رفتند. اما بعد از محاصره مشكل مداواي بيماران در خارج از نوار غزه به مشكلي بزرگ تبديل شد. بعد از اين اتفاقات بود كه انتقال بيماران به خارج از غزه بيش از يك ماه معطل ماند، بعد از اين مدت توافقنامه‌اي روش انتقال بيماران بين دو جريان در غزه و رام الله را مشخص كرد، البته در اين ميان پذيرش بيماران در بيمارستان‌هاي اسرائيل كم شد و در طول جنگ غزه و بعد از آن نيز به صورت كامل متوقف شد.

انتقال بيمار به خارج از نوار غزه به موافقت سه جريان نياز دارد، اسرائيل، مصر و تشكيلات خودگردان فلسطين اين سه جريان را تشكيل مي‌دهند، به همين علت دم‌ دمي مزاجي در باز كردن گذرگاه‌ها براي انتقال بيماران به خارج از نوار غزه سختي‌هاي اين افراد و خانواده‌هاي آنان را بيشتر كرده و در برخي مواقع به مرگ اين بيماران منجر مي‌شود، بر اين اساس نسبت بيماراني كه به خارج از غزه منتقل مي‌شدند، از 541 مورد در ماه قبل از حمله به غزه به 336 مورد بعد از اين حمله كاهش يافته است.

معلوليت‌هاي ناشي از جنگ: آمار دقيقي از تعداد افرادي كه به علت حمله اسرائيل به غزه دچار معلوليت شده‌اند، وجود ندارد، اما بر اساس اطلاعاتي كه سازمان بهداشت جهاني در ژوئن سال 2009 ارائه كرده، 221 نفر يك عضو يا چند عضو خود را از دست داده‌اند.
اين بررسي ارزيابي كرده است كه تعداد جريان‌هايي كه به اين معلول‌ها خدماتي مانند ترميم، تعويض اعضا و مداواي فيزيكي ارائه مي‌دهند، 15 سازمان دولتي و بين‌المللي است.
البته اين بخش از عدم هماهنگي و دوگانگي و در برخي موارد از كمبود كالاهاي اساسي در اين صنعت رنج مي‌برد، به گونه‌اي كه همچنان و بعد از گذشت يك سال و چهار ماه بسياري از افراد معلول بدون ارائه خدمات پزشكي مانده‌اند.

امراض مسري: سيستم كنترل بيماري‌هاي وبايي سازمان آنروا اعلام كرد كه بيماري‌هاي مسري در غزه در فصل‌هاي تابستان و پاييز افزايش ملموسي داشته است، آلودگي آب‌هاي زيرزميني و آب‌هاي آشاميدني و همچنين دفع نامناسب فاضلاب‌ها و زباله‌هاي جامد و مايع از ديگر عوامل شيوع بيماري‌هاي مسري در غزه است.
اين در حالي است كه برنامه واكسيناسيون به روال قبل از جنگ خود باز گشته است و همين عامل مانع بزرگي در برابر تعدادي از بيماري‌هاي خطرناك ايجاد مي‌كند.

كمبود وزن در كودكان 9 تا 12 ماهه: بر اساس آمارهاي وزارت بهداشت غزه ميزان كاهش وزن كودكان در اين بازه سني بيشتر از زمان قبل از جنگ نبوده است، اين در حالي است كه تغذيه كودكان در اين سنين بهتر شده و استفاده از شيرخشك نيز به علت ادامه محاصره غزه كمتر شده است و معمولا روش شير دادن طبيعي مورد استفاده قرار مي‌گيرد.

لاغري، كوتاهي قد و چاقي زياد در كودكان سنين 6 تا 16 ساله: لاغري در ميان كودكان غزه 1.4 درصد، كوتاهي قد، 4.4 درصد است، اين در حالي است كه چاقي بويژه در دخترهاي 11 تا 16 ساله افزايش يافته است، اين موضوع به علت استفاده زياد از كنسروها و روغن‌هاي مختلف است كه اساس برنامه غذايي آنروا و برنامه جهاني غذا را شكل مي‌دهد. كاهش پروتئين‌هاي ناشي از استفاده از گوشت، ميوه و سبزيجات تازه از ديگر عوامل چاقي دختران در نوار غزه است.
فقر آهن خون در ميان كودكان 9 تا 12 ساله در غزه كاهش يافته و به 65 درصد رسيده است، اين در حالي است كه اين بيماري در ميان زنان نسبت به سال‌هاي 2006 و 2007 افزايش داشته است.

بيماري‌هاي رواني: سازمان‌هاي وابسته به سازمان ملل متحد بررسي را در زمينه بيماريهاي رواني ساكنان غزه دو ماه بعد از توقف حمله صهيونيست‌ها به اين منطقه انجام دادند، بر اساس اين پژوهش‌ها بيش از يك درصد از مردم غزه از آسيب‌هاي رواني حاد ناشي از جنگ رنج مي‌برند، 26درصد از كودكان در مدارس از كاهش قدرت تمركز خود نگران‌اند و 23درصد نيز ادرار غيرارادي دارند، 13درصد از كودكان نيز خواب‌هاي آشفته مي‌بينند.
در ميان عموم ساكنان غزه نيز 34درصد از كاهش اشتهاي خود خبر مي‌دهند و 27 درصد از كابوس‌ها رنج مي‌برند، افسردگي و ناراحتي شديد در 35 درصد از مردم غزه مشاهده شده و 9درصد از مردم نيز قادر به انجام كارهاي روزمره خود نيستند.
اين نظرسنجي در پايان تاكيد مي‌كند كه نياز شديدي به ارائه خدمات بهداشت رواني در غزه وجود دارد كه كمتر از نياز به غذا و آب نيست.
انتهاي پيام/ت